கவிதை

காலையில் சந்திரன்
மாலையில் சூரியன்
அவள் நினைவில்
வாழ்க்கை மாறியது
மாது பிரிந்தாள்
மதி தெழிந்தது...........

அம்மா

மாலை மலர
பூக்கள் அரும்ப
பதமாய் தென்றல்
இதமாய் சாரல்
மறையும் சூரியன்
காப்பியுடன் அம்மாவின்
பாசப் பிணைப்பில்.........!

கவிதை

காலை தென்றல்
மாலை மலர்
இரவு சந்திரன்
கனவு உன்னொடு
கலைவது எப்போது........!

காதல்

விழி கண்டு
வழி மறந்தாய்
பூ என்று
பூமி மறந்தாய்
நிலா கண்டு
நிலை மறந்தாய்
மான் என்று
மதி மறந்தாய்
விதி கண்டு
உனை மறந்தாள்

ஒற்றுமை

சாதி மதத்தை மறந்து
ஒரே குலம் என்றிரு
இந்தியன் என்று ஒன்றுபட்டு
உலகம் நெகிழ நடந்திடு
"ஒன்று பட்டால் உண்டு வாழ்வு
இல்லையேல் அனைவரும் தாழ்வு"
என்ற பாரதியின் கனவை நனவாக்கு.